하지만 알면서도 너의 모든 것이 욕심이나...자꾸 슬퍼져

 

 

 

 

ถ้าเราเกิดมาเพื่อที่จะรักใครสักคน
...คนๆ นั้นจะรักเราตอบ
แต่ถ้าเราเกิดมาเพื่อที่จะรักใครหลายๆ คน
...เชื่อเถอะว่าจะไม่มีใครรักเราจริงเลย แม้แต่คนเดียว

 

บางครั้ง ความรัก
อาจเดินผ่านเข้ามาในชีวิตเราเพียงครั้งเดียว
และไม่หวนคืนกลับมาอีก
เราไม่อาจรู้ได้เลยว่า
ความรักครั้งนี้หรือครั้งไหน จะเป็นความรักครั้งสุดท้าย

มีหลายครั้งที่เราตามหา แต่ความรักกลับหนีไป
มีหลายครั้งที่เราไม่สนใจ แต่ความรักก็กลับเดินเข้ามา

 

อย่า...อย่ามองข้ามใครคนนึงไป
 เพียงเพราะหาเหตุผลที่จะรักไม่ได้

อย่า...ถามหาเหตุผลเมื่อจะรักใคร
แต่ให้ถามสัมผัสจากหัวใจ ว่ารู้สึกอย่างไร

 

อย่า...มองหาความรักด้วยสายตา
แต่ให้มองหาความรักด้วยหัวใจ

 

อย่า...เชื่อคำว่ารักที่ได้ยินจากหูทั้งสอง
แต่ให้เชื่อคำว่ารักที่ดังก้องมาจากความรู้สึก
และส่วนลึกของหัวใจ   

 

ความรัก เป็นสิ่งที่มีค่า
แต่มันจะไร้ค่า ถ้าไม่มอบให้ใคร

 

หากวันนึง เราพบใครสักคน
ที่มองเห็นคุณค่าความรักของเราแล้วหล่ะก็
มอบความรักให้เขาไปเถอะ 
 แล้วเราจะรู้ว่า... ความรักนั้น...มีค่า..
และมีความหมายเพียงใด

 

 

ฉันเคยอยู่ในฐานะของผู้เลือก แต่แล้ววันนั้นเมื่อคุณเข้ามาในชีวิต

คุณทำให้ฉันกลายเป็นผู้ถูกเลือก เหนื่อยจัง กับการถูกให้ความหวัง

ฉันเคยคิดว่า . . .

การที่มีคุณโทรหาฉันทุกวัน คุยกันนานๆ . . .

การที่คุณคอยมารับ- ส่งที่บ้านเกือบทุกวัน . . .

การที่คุณพูดคำพูดที่เป็นความห่วงใย สม่ำเสมอเนิ่นนาน . . .

การที่คุณบอกว่าหึง เมื่อฉันไปยุ่งกับคนอื่น . . .
             การที่คุณบอกเล่าทุกอย่างที่มีในใจ ทั้งดี-ไม่ดี เปิดใจกับฉัน . . .
             การที่คุณน้อยใจเวลาที่ฉันแกล้งละเลยไม่สนใจ . . .
             การที่คุณคอยอยู่ข้างๆ . . . ตราบเท่าที่ฉันต้องการ . . .

ฉันเคยคิดว่า . . .

การที่คุณอดนอนเพื่อรอโทรศัพท์จากฉัน . . .

การที่คุณเล่น เย้าแหย่ ฉัน . . .
             การที่คุณกอด หรือหอมแก้มฉัน . . . แม้เพียงแผ่วเบา . . .
             การที่คุณอยากสัมผัสฉัน . . . อยากให้ฉันอยู่ใกล้ๆ . . .
             การที่คุณ .แคร์ เอาใจใส่ คุณบอกว่าคุณแคร์ฉันที่สุด . . .
             การที่คุณบอกว่า "คุณรักฉัน คุณชอบฉัน" . . .

ฉันเคยคิดว่า ทุกการพูด และ กระทำ ของคุณทุกอย่างคือ "คุณ รัก ฉัน"

เพราะทุก คำพูด และ การกระทำของคุณ . . .มันทำให้ฉันรักคุณเหลือเกิน

 

ฉันคิดเข้าข้างตัวเองมาตลอดว่าคุณรักฉัน . . .

ฉันคิด ฉันบอกกับตัวเองแบบนั้นจนวินาที ที่คุณจะสารภาพว่าคุณรักใคร . . .

 

แต่พออยู่กัน 2 คน . . .”ฉัน กับ คุณ” . . . คุณกลับกระทำกับฉันอย่างคนรักกัน
              ฉันไม่เข้าใจคุณเลย . . .
              มาจนวันนี้ ฉันได้ยินคำว่า "รัก" จากคุณ ทุกวัน คุณขอให้ฉันเชื่อ
              แต่ฉันจะเชื่อได้อย่างไรกัน . . .ในเมื่อคุณ . . .ยังคงมีทั้งฉันและคนอื่นๆ อยู่ ข้างกาย . . .

แต่ก่อนฉันมีคนมาชอบฉันอาจไม่มาก แต่ก็ทำให้ฉันอยู่ในสถานะ ผู้เลือก

แต่ตอนนี้ฉันปล่อยคนอื่นๆ ไป อย่างไม่สนใจ ฉันไม่แคร์ถ้าจะไม่มีใครมาสนใจฉัน

ฉันมีแค่คุณก็พอแล้ว . . .

แต่คุณสิ..ไม่ได้มีแค่ฉัน . . . ฉันจึงกลายเป็น "ผู้ถูกเลือก"

ฉันอยากรู้ว่า คุณเห็นฉันเป็นอะไรกันแน่?

ถ้าหากบังเอิญมีความจำเป็นที่ทำให้คุณต้องเลิกกัน

โดยที่ยังคงมีความรู้สึกที่ดีดีต่อกัน

วันเวลาที่ถูกใช้ไปแบบมีเงาตามตัวตลอด

เคยไปไหนมาไหนในสถานที่เดิมด้วยกัน

ใช้ของใช้ที่ต่างฝ่ายต่างซื้อให้กัน

แต่แล้ววันหนึ่งคุณต้องใช้ชีวิตเพียงลำพังคนเดียว

คุณจะทำยังไง?

ในความจริงแล้วทุกคนสามารถอยู่ได้ด้วยตัวเอง

ทุกคนสามารถผ่านวันเวลานั้นไปได้ ถ้าเราไม่คร่ำครวญจนเกินไป

ความเจ็บปวดมักจะเกิดจากการที่จิตใจไม่ยอมรับสภาพที่ เป็นอยู่

ไม่พอใจในสิ่งที่ขาดหายไป เราไม่จำเป็นต้องพอใจกับสภาพที่เป็นอยู่

เพียงแต่ต้องยอมรับให้ได้กับสิ่งที่เกิดขึ้น . .

ยอมให้เวลาผ่านไปอย่างเจ็บปวด

แต่เชื่อเถอะวันหนึ่งแผลก็ต้องหาย ไม่มีใครเป็นแผลเรื้อรังไปจนตาย

มีบาดแผลก็ต้องมีความเจ็บปวด มีบาดแผลก็ต้องใช้เวลารักษา

เห็นด้วยนะว่า แผลเป็นเกิดขึ้นได้ ยิ่งแผลลึกโอกาสเป็นแผลเป็นยิ่งมาก

แต่ไม่มีใครเจ็บปวดเพราะแผลเป็น. .

มันแค่ทำให้สภาพปกติไม่น่าดูเพิ่มขึ้นนิดหน่อย

สำหรับบางคนที่มีปัญหาต่อกันอยู่ และกำลังกลัวว่าจะต้องผ่านช่วงเวลาอย่างนี้

จนทำให้ไม่กล้าที่จะยอมรับความเปลี่ยนแปลง

. . และปล่อยให้อะไรๆ มันเลวร้ายไปกว่าเดิม

เชื่อเถอะมันจะยิ่งทำให้แผลลึกลงไปกว่าเดิม

และโอกาสหายก็จะช้าขึ้นอีก

เราต้องกล้าที่จะทนฝ่าหมอกควันออกไป

ไม่อย่างนั้นยังไงเสีย ก็ไม่รอดอยู่ดี

แต่ถ้าคุณผ่านมันออกไปได้

ลมหายใจของคุณจะกลับมามีค่าอีกครั้งหนึ่ง . .

คนที่เรารัก . . .คือคนที่ใช่สำหรับเรา

แต่บางครั้ง. . .เรากลับรู้สึกว่าเขาไม่ใช่

คนที่รักเรา. . .คือคนที่เราเพียงมองผ่าน

แต่เขา. . .กลับมองเราอย่างใส่ใจ

คนที่เรารัก. . . คือคนที่เราคิดว่าเรารู้จักเขาดี

แต่แท้จริงแล้ว. . . เรากลับไม่รู้จักเขาเลย

คนที่รักเรา. . .คือคนที่เราไม่พยายามทำความรู้จัก

แต่เขา. . .กลับพยายามทำความรู้จักเรา

คนที่เรารัก. . . คือคนที่เราพร้อมจะเป็นผู้ให้

แต่สิ่งที่เราให้ . . . เขากลับไม่เคยมองเห็นสิ่งที่เราให้ไป

คนที่รักเรา. . .คือคนที่เราไม่เคยให้ความสำคัญมากมาย

แต่เขา. . .กลับให้ในสิ่งที่ล้วนมีค่ามีความสำคัญกับเรา

คนที่เรารัก. . . คือคนที่เราอยู่ด้วยเวลามีความสุข

แต่เวลาเราทุกข์. . . เรากลับมองหาเขาไม่เจอ

คนที่รักเรา. . .คือคนที่เราไม่เคยเห็นหน้าเวลาสุข

แต่เวลาทุกข์. . . เขากลับเป็นเหมือนเงาคอยเฝ้าตาม

คนที่เรารัก. . .คือคนที่เราใส่ใจทุกเวลา

แต่ที่แย่กว่าคือ. . . ตลอดมา "เขาไม่ได้รักเรา"

คนที่รักเรา. . .คือคนที่เราไม่เคยนึกถึง

แต่มีสิ่งหนึ่ง. . .บอกให้รู้ว่า . . . "เขารักเรา"

 

 

 

 

 

 

 

วันนี้ฝนตกทั้งวันเลย  ไม่อยากจะตื่นขึ้นเลย  อากาศน่านอนมากกกกกกกก

แล้ววันนี้ไปสอบมา....เฮ้อ!!!!

เซ็งสุดสุด...มีข้อสอบ 3 ข้อ(บรรยาย) เริ่มสอบบ่ายโมง

ทำข้อสอบไปได้ประมาณครึ่งชั่วโมง  ไม่รู้เป็นงัยง่วงนอนมากๆเลย(ก้อเลยหลับซะเลย)

ตื่นขึ้นมาอีกทีเหลือเวลาอีกครึ่งชั่วโมง พึ่งทำไปได้ 2 ข้อเอง....

ตายงานนี้ตายแน่ๆ  ไม่รู้จะโม้อะไร(โม้ไปข้อละ 1 หน้ากระดาษ)

 

ไม่รู้คะแนนออกมาเป็นงัยบ้าง....!!!

 

(ฝนมันตก อากาศก้อน่านอน แอร์ก้อเย็นมากเลย แล้วก้อพึ่งกินข้าวไปด้วย....เข้าทางเลย)

 

อิอิอิ

 

     อย่ามอบหมายงานให้หนูแต่เช้านะคะ ต้องรอให้ถึง 4 โมงเย็นก่อน หนูชอบเดดไลน์มันตื่นเต้นดี

 

     แล้วถ้าอันไหนเป็นงานเร่ง คอยทวงหนูทุก 10 นาทีเลยนะคะว่าไปถึงไหนแล้ว

 

     ถ้าท่านจะออกไปไหน ไม่ต้องสั่งใครไว้หรอกนะคะ เวลาใครมาถาม หนูจะได้ใช้ความคิดสร้างสรรค์ในการเดา

 

     ถ้าหนูหอบแฟ้ม กระดาษ กล่อง หนังสือ มาเต็มสองแขน ไม่ต้องช่วยเปิดประตูให้หนูหรอกค่ะ หนูชอบฝึกกายกรรม

 

     วันไหนสั่งงานหลายอย่าง ไม่ต้องบอกหรอกค่ะว่าชิ้นไหนเสร็จก่อน เดี๋ยวหนูก้ตรัสรูได้เอง

 

     พยายามทำให้หนูกลับบ้านดึกๆ ทุกวันนะคะ หนูชอบออฟฟิต หนูไม่เคยมีนัดหลอกค่ะ แล้วไม่รู้จะไปเที่ยวไหนด้วย

 

     ถ้าชอบใจงานที่หนูทำชิ้นไหน เก็บไว้เป็นความรับสุดยอดเชียวนะคะ

 

     แต่ถ้าไม่ชอบ บอกให้รู้กันทั้งออฟฟิตไปเลย หนูชอบตกเป็นขี้ปากชาวบ้านค่ะ

 

     ถ้างานชิ้นไหน อยากให้ทำอะไรเพิ่มเติมเป็นพิเศษ อย่าเขียนโน้ตแนบมาด้วยนะคะ รอให้หนูทำเกือบเสร็จก่อน หนูชอบรื้อทำใหม่ค่ะ

อันว่า “ชีวิตคู่“ อยู่ไปเพื่อสิ่งใด?
ชีวิตคู่ คือ การเติมเต็มซึ่งกันและกัน ดังนั้นเมื่อมีชีวิตสมรสแล้ว
ครึ่งหนึ่งของ ชีวิตเราจะหายไป
ในส่วนที่ขาดจะมีครึ่งชีวิตของอีกฝ่ายมาเติมแต่งแห่งพื้นที่ว่างนั้น
ขณะที่ครึ่งชีวิตของเราที่หาย ก็มิได้สูญ
สลายไปไหน มันก็ไปเติมที่ว่างของคู่เรานั่นเอง

จุดมุ่งหมายของการแต่งงานคือ

การใช้ชีวิตคู่ให้มีความสุขมากขึ้น และมีชีวิตที่ดีขึ้น

เมื่อเป็นสามีภรรยาแล้วต้องมีความสุขมากกว่าตอนอยู่คนเดียว ถ้าตอนอยู่ด้วยกันแล้ว

มีแต่ความทุกข์ ความเจ็บปวด ทุกข์ทรมานก็ไม่รู้ว่า จะแต่งงานไปหาพระแสงดาบคาบค่ายที่ไหน…

อยู่คนเดียวมันส์กว่า

ชีวิตคู่ต้องเกื้อกูลกันและกัน ความก้าวหน้าของสามี ภรรยาต้องมีส่วน อย่างน้อยก็ปลอบใจ

ในยามที่สามีเครียดจากการงาน ชีวิตภรรยาถ้าไม่คิดเอาดี ในทางโลกก็เจริญในทางธรรม

กำลังใจต้องได้จากสามีเช่นกัน อย่างน้อยก็อย่าหาทุกข์มาสุมเพิ่ม…

ถ้าคู่รักของเราประกอบมิจฉาอาชีวะ ติดเหล้า เล่นการพนัน โกงบ้านกินเมือง

ชีวิตอีกฝ่ายก็เหมือนตก นรกทั้งเป็น

เพราะฉะนั้นเวลาเลือกแฟน แทนที่จะให้ความสำคัญกับเรื่องรูปร่างหน้าตา
ฐานะการเงิน ยี่ห้อรถเก๋งที่ใช้อยู่ ฯลฯ
เปลี่ยนเป็นเงื่อนไขแค่สองข้อที่จำแสนง่าย คือ
หนึ่ง - สุขใจยามอยู่ใกล้ชิด
สอง - คู่ช่วยคิดชีวิตก้าวหน้า
เพราะชีวิตคู่คือการเติมเต็มชีวิตแก่กันและกัน
หาใช่เป้าหมายเพื่อการเสริม เพิ่มความเสียว
เพราะอยู่คนเดียวก็เสียวได้ ไม่ง้อใครให้เสียเวลา
ไม่เสียชาติเกิดหรอก ถ้าจะใช้ชีวิตเป็นโสด
ถือคติประจำใจว่า "อยู่เป็นโสด ดีกว่ามีผัวเลว "